ekpaideutikh drash

Ζούμε σε περίεργες εποχές. Η Ελλάδα βάλλεται από παντού. Το να δηλώνεις στις μέρες μας πως αγαπάς την πατρίδα συνοδεύεται από ταμπέλες όπως "εθνικιστής", "οπισθοδρομικός" και πολλά άλλα.. Γιατί όμως επιτρέπουμε αυτόν τον παραλογισμό; Που πήγε η εθνική μας περηφάνια;;; Γιατί να ακολουθούμε τη γελοία αυτή μόδα;;; Ντρέπεστε για την καταγωγή σας; Ντρέπεστε για αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους για να είστε ελεύθεροι;;; Αν όχι ( θέλω να πιστεύω πως όχι ) μεταλαμπαδεύστε στα παιδιά σας αυτή την αγάπη... Μιλήστε τους για την καταγωγή τους, το ηρωικό παρελθόν τους, τους αγώνες των προγόνων τους, τον ηρωισμό και τη γενναιότητα των Ελλήνων. Και βγάλτε αυτή τη γενναιότητα που ρέει άφθονη στο αίμα μας προς τα έξω. Κανείς δεν μπορεί να μας υποτάξει γιατί ο Έλλην είναι πνεύμα ελεύθερο! Με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε στον αφανισμό. Αλλά όχι αγαπητοί μου Έλληνες! Και όχι πουλημένοι μου προδότες... Η Ελλάς προώρισθαι να ζήσει και θα ζήσει!! Μαθαίνουμε στα παιδιά ...

Συντάκτης : Γιώτα Γρέκη Εκπαιδευτικός, Ειδική Παιδαγωγός, Δασκάλα Γιόγκα, Εναλλακτική Θεραπεύτρια.  Ποιο είναι το νόημα της ζωής ; Στις σύγχρονες υπερκαταναλωτικές κοινωνίες, οι οποίες ταυτίζουν την εικόνα του επιτυχημένου με την εικόνα κάποιου που διαθέτει πολλά και άχρηστα υλικά αγαθά, πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι σκοπός της ζωή τους είναι να αποκτήσουν όλο και περισσότερα αγαθά ώστε να ξεχωρίσουν από το πλήθος. Αποτέλεσμα είναι η έλλειψη ελεύθερου χρόνου και πνευματικών αναζητήσεων. Για να ξεκουραστούν από όλη αυτή τη σκληρή εργασία και το αέναο κυνήγι αγαθών επιλέγουν φτηνούς τρόπους διασκέδασης που προωθεί το σύστημα στην προσπάθεια ελέγχου και χειραγώγησης των  μαζών. Ποδόσφαιρο, καφετέριες, ανούσια τηλεοπτικά προγράμματα προκαλούν εντέλει εθισμό στον μη σκεπτόμενο δέκτη και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην αποχαύνωση. Πως μπορούμε να αντιδράσουμε;; Μα με το να μιμηθούμε τους προγόνους μας! Ας ακολουθήσουμε ΜΙΑ από τις πιο σοφές τους συμβουλές : ΓΝ...

Ελευθερία! Τι σπουδαία λέξη! Περικλείει μέσα της τόσα νοήματα! Για να είσαι ελεύθερος πρέπει να είσαι γενναίος, απελευθερωμένος, ανυπότακτος, δυνατός και πρόθυμος να παλέψεις με τον ίδιο σου τον εαυτό. Πόσοι όμως έχουν κατακτήσει την αληθινή ελευθερία; Και πόσοι είναι φαινομενικά ελεύθεροι; Μεγαλώσαμε ακολουθώντας κανόνες. Στην πραγματικότητα οι απόψεις μας για τη ζωή μας έχουν επιβληθεί από γονείς, εκπαιδευτικό σύστημα, θρησκεία. Είναι οι λεγόμενες πεποιθήσεις. Οι πεποιθήσεις αυτές καθορίζουν τις επιλογές μας, την ηθικότητα μας, την καλοσύνη που έχουμε, την ανοχή και την ανεκτικότητα που μας αυτοκαταστρέφουν. Έτσι λοιπόν μάθαμε να καταπιέζουμε και να καταπνίγουμε τα συναισθήματα μας, τη χαρά μας, τα θέλω μας, τα όνειρά μας για να υποταχθούμε στους κοινωνικούς κανόνες και στις επιταγές της κοινωνίας. Μάθαμε να ανεχόμαστε την υποταγή, τη θυσία για να ικανοποιήσουμε άλλους, για να κάνουμε άλλους ευτυχισμένους και στερήσαμε από τη δική μας ψυχή, την ευτυχία. Δεχτήκαμε την κατα...

Ερωτήματα Ψυχής Συντάκτης : Γιώτα Γρέκη Εκπαιδευτικός, Ειδική Παιδαγωγός, Εναλλακτική Θεραπεύτρια, Δασκάλα Γιόγκα. Και με έφερες σε αυτόν τον κόσμο. Και αναρωτιόμουν πάντα γιατί. Και ποτέ δεν έβρισκα απάντηση. Και πάντα το κενό της ύπαρξης μεγάλωνε. Και όσο μεγάλωνε πίεζε για απαντήσεις. Και από μικρό παιδί δεν μπορούσα να καταλάβω. Και ωστόσο με χαροποιούσε ο κόσμος γύρω μου. Και απολάμβανα τη ζωή. Και χαιρόμουν τη φύση. Και αγαπούσα τα ζώα και την αθωότητά τους. Και πάντα πίστευα στην καλοσύνη των ανθρώπων. Και πάντα είχα αγνή καρδιά με τρυφερά αισθήματα για όλο τον κόσμο. Και πάντα νοιαζόμουν για τους άλλους. Και πάντα πίστευα ότι και οι άλλοι πρέπει να νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους. Και θεωρούσα ότι είναι αυτή η πιο σωστή συμπεριφορά. Και νόμιζα ότι όλοι έτσι σκέφτονται. Και πίστευα ότι ο κόσμος είναι καλός. Και νόμιζα ότι και οι άνθρωποι είναι καλοί. Και όμως από μικρό παιδί πληγωνόμουν με αυτά που έβλεπα. Και από μικρό παιδί αναρωτιόμουν γιατί τόσος πόνος γύρω. Και δε...

Αθώα πλάσματα! Αθώες ψυχές! Ζώα και παιδιά! Πόσα πολλά μπορεί να προσφέρει ο ένας στο άλλο αν συνυπάρξουν. Στρες και άγχος... Εξαφανίζονται μαγικά! Ο Δημήτρης γυρίζει από το σχολείο. Πίσω από την πόρτα στέκεται ο χαρούμενος χνουδωτός του φίλος, ο οποίος περιμένει με ανυπομονησία το χάδι του παιδιού. Μπαίνει μέσα. Ο σκύλος πέφτει κυριολεκτικά στην αγκαλιά του Δημήτρη! Αυτό ήταν.... Ο Δημήτρης αποφορτίστηκε από τη δύσκολη μέρα που είχε στο σχολείο. Το στρες και το άγχος που ένιωθε δευτερόλεπτα πριν εξαφανίστηκε. Τι γλυκός θεραπευτής που είναι το σκυλάκι του! Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα κατοικίδια μειώνουν το στρες και το άγχος. Επίσης βοηθούν τα παιδιά να συγκεντρωθούν και να ολοκληρώσουν τις σχολικές τους υποχρεώσεις χωρίς άγχος. Αυτοπεποίθηση. Η Κατερίνα ήταν ένα αδύναμο πλάσμα. Πάντα υποχωρητική και πάντα φοβισμένη. Οι γονείς της υιοθέτησαν ένα γατάκι. Από τη στιγμή που το γατάκι ήρθε σπίτι, η Κατερίνα το παρατηρούσε με αγάπη. Το γατάκι εξερευνούσε, μά...

Ο παπά Τάσος, ένας καλοθρεμμένος ιερέας πάντα χαμογελαστός και πάντα ευδιάθετος, εκείνη την ώρα   κλείδωνε την εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης στο απόμακρο ορεινό χωριό. Χρόνια πολλά υπηρετούσε σε αυτό το εκκλησάκι. Εξομολογούσε, πάντρευε, βάπτιζε, κήδευε, συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές στιγμές των κατοίκων αυτού του απομονωμένου χωριού, αγόγγυστα, με πίστη και ευλάβεια στο λειτούργημα του. Όλοι τον σέβονταν, αλλά και τον φοβόντουσαν. Παράλληλα, εδώ και μια δεκαετία, προσπαθούσε να ξαναφτιάξει την εκκλησία που είχε καεί ολοκληρωτικά. Υπήρξε μια καταστροφική πυρκαγιά που είχε εξαπλωθεί από τους γνωστούς- αγνώστους   καταστρέφοντας γη, σπίτια και δέντρα στο πέρασμά της. Μάζευε χρήματα, έκανε εράνους, ταξίδευε σε κοντινές πόλεις και παρακαλούσε τους κατοίκους να βοηθήσουν οικονομικά την αναπαλαίωση του ναού. Και όλοι έδιναν πρόθυμα , αλλά ο παπά Τάσος είχε μεγαλεπήβολα σχέδια και δεν είχε καταφέρει να κάνει πολλά πράγματα. Ο παπά Τάσος όμως είχε ένα ελάττωμα : ...

Μι α αποτελεσματική μέθοδος για να αναπτύξουν τα παιδιά μας γλωσσικές δεξιότητες είναι η ανάγνωση βιβλίων. Τα οφέλη είναι πολλαπλά και είναι μια καλή συνήθεια να διαβάζουμε παραμύθια στα παιδιά ακόμα και από τη βρεφική ηλικία. Τι προσφέρει στα παιδιά η ανάγνωση παραμυθιών ; Αγάπη για το βιβλίο και τη μάθηση. Τα παιδιά συνηθίζουν στην εικόνα του βιβλίου, ξεφυλλίζουν τις σελίδες, θαυμάζουν τον ενήλικα που τους διαβάζει και τους αποκαλύπτει μαγικές ιστορίες. Ανάπτυξη φαντασίας και δημιουργικότητας. Τα παραμύθια συμβάλλουν στην ανάπτυξη της φαντασίας και της μελλοντικής δημιουργικότητας όταν το παιδί θα κληθεί να γράψει δικά του κείμενα. Ανάπτυξη γλωσσικών ικανοτήτων Μέσα από τα παραμύθια τα παιδιά εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο τους, αντιλαμβάνονται συντακτικούς και γραμματικούς κανόνες και μαθαίνουν να εκφράζονται σωστά. Κριτική σκέψη και αντιληπτικές ικανότητες Μια πολύ μεγάλη συνεισφορά των παραμυθιών είναι η ανάπτυξη των αντιληπτικών ικανοτήτω...