ekpaideutikh drash

Σου λένε....."Πρέπει να μας μοιάσεις.... Πρέπει να βγεις .... να διασκεδάσεις..... Να ζήσεις λίγο τη ζωή σου..... Να βρεις χαρά στην ύπαρξη σου...." Σου λένε..... "Πρέπει να υποχωρήσεις  Σχέσεις αν θέλεις να κρατήσεις.... Να κάνεις σε όλους το χατίρι  Να ζεις δίχως γαλήνη....." Σου λένε..... "Έχεις κατάθλιψη το ξέρεις; Δεν είναι φυσικό να υποφέρεις.... Να πας κάπου να σε γιατρέψουν..." Την ψυχή σου θέλουν να αλυσοδέσουν.... Και εγώ απαντώ σε όλους αυτούς  τους δήθεν τους ευρηματικούς ... "Δικιά μου είναι η ζωή θα κάνω ότι με εκφράζει.... Θα ακολουθώ ότι δε με ταράζει.... Ναι θα ζω απομονωμένη.... Και θα με λέτε όλοι θλιμμένη..... Γιατί νομίζετε κακόμοιροι ότι εσείς είστε ευτυχισμένοι; Διασκέδαση χωρίς ουσία.... Μια αιώνια δουλεία..... Σχέσεις χωρίς αληθινή επικοινωνία... Σε μια άθλια κοινωνία... Τουλάχιστον είμαι αληθινή  Σε έναν κόσμο με ψεύτικη ζωή...." Γρέκη Γιώτα 

 -Παιδιά δε θέλει! Τι να την κάνει; Ήταν ακριβώς δίπλα της και μιλούσαν επιδεικτικά δυνατά... Μια παρέα γυναικών! Μάλιστα γυναικών που προφανώς είχαν γιους που τους είχαν μοσχοαναθρέψει και ήθελαν να τους δουν δίπλα σε μια γυναίκα σκλάβα που θα εργαζόταν ώρες ατελείωτες και από τη μια εργασία θα έτρεχε να προλάβει την άλλη. Μια γυναίκα ρομπότ που θα ελισσόταν ανάμεσα σε δουλειά, σπίτι, νοικοκυριό, παιδιά, σύζυγο. Μια γυναίκα που θα έπρεπε να φροντίζει και τον εαυτό της, να είναι όμορφη, υποστηρικτή και τόσα άλλα... Τη ζήλευαν! Ζήλευαν το ελεύθερο πνεύμα της! Ζήλευαν τον ελεύθερο τρόπο ζωής της! Της πέρασε από το μυαλό να τους φωνάξει κατάμουτρα: - Ναι! Παιδιά δε θέλει! Να το φωνάξετε πιο δυνατά! Να το πείτε σε όλη την κοινωνία! Αλλά αυτό το "Τι να την κάνει;" να το αλλάξετε σε "Τι να ΤΟΝ κάνει;". Δε μίλησε! Δε θα καταλάβαιναν.... Γέλασε μέσα τις δυνατά! Πάλεψε και νίκησε τους δαίμονες της, τους κοινωνικούς κανόνες και επιταγές, τις υποδείξεις μιας άθλιας κοινωνίας π...

Συντάκτης: Γρέκη Γιώτα  Στο τέλος του χρόνου κοιτάς σιωπηλά... Βαδίζεις με θλίψη και κάποια χαρά.... Στοχάζεσαι ίσως πως πήγε η χρονιά.... Τι σου χει προσφέρει, τι σου δείξε πια... Βαδίζεις με πείσμα γυρνώντας στο φως Και αισθάνεσαι πάλι πως είσαι αϊτός! Ελπίδα και Λάμψη, Υγεία και Χαρά Το Νέο Έτος να φέρει σε κάθε Γωνιά! Όνειρα ξεχασμένα που σβήσαν πικρά Να ρθουν στη ζωή σου να βγουν αληθινά! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή αποσπασματική) με την προϋπόθεση αναγραφής της πηγής προέλευσης. )

Σου είπαν ότι ο έρωτας είναι όμορφος και έπεσες στην παγίδα. Σου είπαν ότι ο έρωτας δεν έχει λογική και έχασες την κρίση σου. Σου είπαν ότι οι ερωτευμένοι δεν κοιτούν τον εαυτό τους και άλλαξες τον κόσμο σου..... Και αφού ο έρωτας έκανε τον κύκλο του ξύπνησε πάλι η λογική μέσα σου.... Και άρχισες να αγωνίζεσαι για τα χαμένα χρόνια, για τα χαμένα όνειρα.... Και άρχισες να χτίζεις τον κόσμο που σου γκρέμισαν οι δήθεν έρωτες ξανά... Έρωτες εμφανίστηκαν μπροστά σου αλλά πλέον η λογική σου στέκει αγέρωχη μπροστά.  Δε θα ξαναθυσιάσεις τα όνειρά σου για κανέναν.  Ο κόσμος σου έγινε ανίκητος και ο εαυτός σου περήφανος.  Ο έρωτας, το πιο άθλιο συναίσθημα που καταστρέφει ζωές..... Έμαθες με τον δύσκολο τρόπο να σέβεσαι τον εαυτό σου και να κυνηγάς μόνο τον σκοπό σου. Έμαθες να αναλαμβάνεις τις ευθύνες και τα λάθη σου και αφού έμαθες δεν θα τα επαναλάβεις ποτέ ξανά.  Γιατί "Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού", δηλαδή "Το ίδιο λάθος δύο φορές δεν είναι χαρακτηριστικό σοφού ανθρώ...

  Μας βλέπουνε από ψηλά και αναρωτιούνται οι προγόνοι: "Είναι αυτοί Ελλήνων απογόνοι και ανέχονται τη μοίρα τους και τέτοιο σκυλολόι Τη χώρα μας την κάψανε  Τη φύση Τη ρημάξανε Τις επιστήμες σκότωσαν  Τη Λογική λοιδόρησαν Τα πάντα τα ανέχονται Και προσκυνούν και κλαίγονται  Πιστεύουν υποσχέσεις  Και αθετούν δεσμεύσεις... Μίζερα ανθρωπάκια  Που ζουν μες σε κουτάκια  Ραγιάδες και προσκυνημένοι Τους κοροϊδεύει η οικουμένη.... Αυτοί είναι οι νεοέλληνες  Χαθήκανε οι ΕΛΛΗΝΕΣ"                                                 Γρέκη Παναγιώτα 

Ζώντας το τελευταίο έτος δίπλα στη θάλασσα παρατήρησα κάποιες διαφορές στους ανθρώπους.  Οι περισσότεροι είναι πιο χαμογελαστοί και καλοσυνάτοι. Δε λείπουν και οι περίεργοι.  Αυτό που μου έκανε φοβερή εντύπωση ήταν το ότι με το που έπιασαν οι ζέστες ξεχύθηκαν όλοι στις παραλίες.  Όχι μόνο οι έφηβοι που βράζει το αίμα τους αλλά και μαμάδες με μικρά παιδάκια. Την ώρα που τα παιδιά του βουνού επιτρέπεται να κάνουν το πρώτο τους μπάνιο, ακόμα και αν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα κάνα σαββατοκύριακο, τέλη Ιουνίου και με θερμοκρασία άνω των 30 μην αρρωστήσουν κιόλας! Τους καταχάρηκα.... Όμως η λύπη πάλι εμφανίστηκε όταν έκανα μια θλιβερή διαπίστωση. Η παραλία είχε γεμίσει με σκουπίδια.  Πλαστικά από καφέδες,  μπύρες,  μπουκάλια..... κάθε λογής πλαστικό.... Τα πετούν όπου βρουν και δε σέβονται το μέρος που τους φιλοξενεί και απλόχερα τους δίνει τόση γαλήνη και ομορφιά.  Και μέσα από αυτό το θυμό και την απογοήτευση ξεπρόβαλλε μια γυναίκα με μια σακούλα στο χέρι....

Γιατί είσαι εδώ ωραία ψυχή; Μα για να φέρεις μιαν αλλαγή! Να αλλάξεις τον κόσμο δεν μπορείς. Όμως μπορείς να είσαι Η ΑΛΛΑΓΗ! Να είσαι πάντα Φωτεινή,  Να δίνεις Χαρά και Αγάπη Πολλή.  Να είσαι με όλους Ευγενική,  Καλοπροαίρετη μα και Δυνατή! Και σε όσους πάνε να σε Γελάσουν... Κλείσε την πόρτα και απέξω άστους.  Σε αυτόν τον Μικρόκοσμο που ζουν μέχρι τώρα  Δεν έχει έρθει γι αυτούς ακόμα η ώρα.  Και να θυμάσαι είσαι ΕΣΥ! Εσύ που θα φέρεις τη Νέα Ζωή.  Δημιούργησε,  δράσε και μη σταματάς  Έτσι τον κόσμο θα κατακτάς! Γρέκη Γιώτα  (Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή αποσπασματική) με την προϋπόθεση αναγραφής της πηγής προέλευσης.)