Αγάπη για όλα τα πλάσματα και σεβασμός στη ζωή μέσα από τα μάτια του Πλουτάρχου.

 

Όποιος βασανίζει πλάσμα που ζει δεν είναι καλύτερος από εκείνον που σκοτώνει.

Σε αντίθεση με τα ζώα οι άνθρωποι είμαστε έλλογα όντα. Διαθέτουμε ικανότητα ομιλίας αλλά και σκέψης, κρίσης, κατανόησης. Ως σκεπτόμενα όντα είμαστε σε θέση να παλέψουμε και να εκμηδενίσουμε τα κατώτερα ένστικτά μας ή τις λανθασμένες συνήθειες που μας επέβαλλαν διάφορες κοινωνικές συνθήκες και εμείς τυφλά αποδεχτήκαμε.

Μια τέτοια αρνητική συνήθεια είναι η δολοφονία ανυπεράσπιστων ζώων προκειμένου να καταναλώσουμε τη σάρκα τους όχι για να τραφούμε αλλά για να «ευχαριστηθούμε». Μας έπεισαν ότι το κρέας πρέπει να υπάρχει στο διατροφολόγιό μας και ότι η αποχή από αυτό θα προκαλέσει πολλά προβλήματα στην υγεία μας. Δε θα προβώ σε επιχειρηματολογία για να καταρρίψω αυτές τις απόψεις των φερόμενων ως ειδικών. Θα παραθέσω απλά εδώ μερικές απόψεις που εκμαίευσα από τον αγαπημένο μου Πλούταρχο στο έργο Ηθικά, 25^ος Τόμος, Εκδόσεις Κάκτος.

 Ο Πλούταρχος λοιπόν αναρωτιέται στο Λόγο Α΄ στο έργο που προανέφερα, τι μπορεί να σκέφτηκε ο πρώτος άνθρωπος που ακούμπησε το στόμα του σε σκοτωμένο πλάσμα, σε σάρκα ζώου, σε πτώματα που ονόμασε λιχουδιές. Απορεί πως άντεξαν τα μάτια του, τα αίματα και να βλέπει ζώα που είχαν πριν ζωή να γδέρνονται. Χαρακτηρίζει ένα τέτοιο δείπνο ως τερατώδες και επισημαίνει ότι αυτός που κάνει τέτοιες πράξεις χρίζει εξετάσεως και όχι αυτός που σταμάτησε αυτή την τακτική έστω και αργά.

Συνεχίζει λέγοντας πως οι άνθρωποι είναι ευλογημένοι από τους Θεούς και μπορούν να λαμβάνουν τόσα αγαθά από τη φύση. Επομένως μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους χωρίς να λερώνουν τα χέρια τους με αίμα.

Υπενθυμίζει ότι παλιά οι άνθρωποι σέβονταν τη φύση και τη ζωή και αναρωτιέται γιατί κάποιοι άνθρωποι διακατέχονται από αχόρταγη λαχτάρα, βάφουν τα χέρια τους με αίμα και δε σέβονται τη Θεά  Δήμητρα και τον Θεό Διόνυσο. Είναι απαράδεκτο να ανακατεύουν τους καρπούς της Γης με αίμα και σφαγή. Είναι απαράδεκτο να αποκαλούν άγρια ζώα τα λιοντάρια ενώ οι ίδιοι σφάζουν με ωμότητα. Γιατί, όπως αναφέρει, τα άγρια ζώα σκοτώνουν για τροφή ενώ οι άνθρωποι για απόλαυση.

Είναι Ύβρις υποστηρίζει, η δολοφονία ζώων όχι για να τραφούμε, αλλά για να τραφούμε πιο ευχάριστα. Είναι πράξη απαράδεκτη και ωμή η αφαίρεση της ψυχής από ζωντανά πλάσματα.

Στη συνέχεια αποδεικνύει με ισχυρά επιχειρήματα γιατί δε συνάδει στην ανθρώπινη φύση η κατανάλωση κρέατος. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι αυτό αποδεικνύεται από την κατασκευή των σωμάτων μας και αναλυτικότερα :

Το ανθρώπινο σώμα δε μοιάζει με άλλου ζώου που τρώει κρέας, διότι δεν υπάρχουν προτεταμένα χείλη, μυτερά νύχια, κοφτερά δόντια, γερό στομάχι και θερμή πνοή ώστε να γίνει η επεξεργασία και η μετατροπή σε θρεπτικά συστατικά των βαριών ουσιών του κρέατος.

Η φύση με τα λεία δόντια, το μικρό στόμα, τη μαλακιά γλώσσα και την αδυναμία της αναπνοής για πέψη, αποκλείουν κατά τον Πλούταρχο τη σαρκοφαγία.

 Για να ενισχύσει τις θέσεις του καλεί όσους επιθυμούν να τρέφονται με κρέας να σκοτώνουν μόνοι τους το πλάσμα που επέλεξαν, χωρίς όμως τη χρήση όπλων ( όπως οι αρκούδες και τα λιοντάρια) και στη συνέχεια να τα φάνε όσο είναι ακόμα ζωντανά (όπως κάνουν και τα άγρια ζώα).

Οι άνθρωποι όμως τρώνε το άψυχο νεκρό σώμα αφού το ψήσουν και προσθέσουν και καρυκεύματα για να αλλοιώσουν τη γεύση του αίματος. Η κατανάλωση όμως κρέατος και καρυκευμάτων, συνεχίζει ο Πλούταρχος, προκαλεί φοβερό βάρος και δυσπεψία.

Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η κατανάλωση κρέατος που είναι μια συνήθεια παρά φύση για τα σώματα των ανθρώπων, χοντραίνει και τις ψυχές με την υπεραφθονία. Έτσι το σώμα βαραίνει από την αταίριαστη τροφή και η ψυχή χάνει τη λάμψη της, το φως και την έντασή της.

Τελειώνει τον Λόγο Α΄ επισημαίνοντας πόσο θαυμάσιος είναι ο εθισμός στην Αγάπη για άλλα πλάσματα. Και καταλήγει στο εξής :

 

 Όποιος βασανίζει πλάσμα που ζει δεν είναι καλύτερος από εκείνον που σκοτώνει.

 

Στον Λόγο Β΄ προτείνει να παραμείνουμε αγνοί και να τρώμε σάρκες μόνο όταν αναγκαζόμαστε λόγο πείνας και όχι για καλοπέραση. Αν αναγκαστούμε λόγο πείνας να σκοτώσουμε ένα ζώο πρέπει να νιώθουμε λύπη και πόνο και να το αντιμετωπίσουμε με σεβασμό χωρίς να το βασανίσουμε.

Στη συνέχεια περιγράφει απάνθρωπες και σοκαριστικές τεχνικές αρρωστημένων μυαλών που χρησιμοποιούνται για να επιτευχθεί γρήγορη πάχυνση ζώων. Διεξάγει λοιπόν το συμπέρασμα ότι όσοι κάνουν χρήση τέτοιων τεχνικών δε προβαίνουν σε αυτές τις πράξεις από ένδεια αλλά από αναισχυντία και αγάπη προς την πολυτέλεια. Αυτοί λοιπόν έχουν κάνει την ανομία, ηδονή. 

Όλα τα όργανα λοιπόν των σωμάτων αυτών που καταναλώνουν κρέας παραδίδονται στην ακολασία αφού δεν ακολουθούν τα μέτρα της φύσης.

Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, μετά από άνομα τραπέζια ακολουθούν ακόλαστες συνουσίες, μετά από επαίσχυντους έρωτες, άμουσα ακροάματα. Μετά από αυτά ακολουθούν έκφυλα θεάματα . Όλα αυτά μαζί προκαλούν αναισθησία και ωμότητα απέναντι σε άλλους ανθρώπους.

Ο Πλούταρχος λοιπόν αποδεικνύει ότι όλη αυτή η ανηθικότητα απέναντι στα ζώα και στην ίδια τη ζωή, ακολουθεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και καταλήγει και πάλι στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος το ξεκινά και ο ίδιος το υφίσταται. Η θανάτωση ζώων, έκανε οικεία τη διάθεση φόνου κι έτσι προχωρώντας οι άνθρωποι την απληστία τους, οδηγήθηκαν σε σφαγές ανθρώπων σε πολέμους και δολοφονίες.

 

Κατά τον Πλούταρχο κάθε μορφή ζωής έχει αξία. Οι φιλόσοφοι που μας εξημερώνουν περισσότερο είναι όσοι μας διδάσκουν να είμαστε δίκαιοι απέναντι σε όλα τα πλάσματα της φύσης.

Η επιδίωξη μου με τη συγγραφή του συγκεκριμένου άρθρου δεν είναι σε καμία περίπτωση να στηλιτεύσω όσους καταναλώνουν κρέας. Επιδίωξη μου ήταν απλά να προβληματίσω και να βοηθήσω κάποιους να δουν τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία. Άλλωστε ο ίδιος ο Πλούταρχος μας ταρακούνησε με τις ορθές κατ΄εμέ απόψεις. Χρέος μας είναι να σεβόμαστε τη φύση και τη ζωή χωρίς υπερκατανάλωση αγαθών.  

 

Ο κόσμος μας μπορεί να γίνει καλύτερος με μικρές καθημερινές αλλαγές!!

 Συντάκτης : Γιώτα Γρέκη

Εκπαιδευτικός, Ειδική Παιδαγωγός,  Δασκάλα Γιόγκα, Εναλλακτική Θεραπεύτρια.

Διαβάστε επίσης:

• Θάρρος : Το πρώτο βήμα για μια ευτυχισμένη ζωή.
• Το νόημα της ζωής μέσα από την αυτογνωσία.
• Ελευθερία σημαίνει ευτυχία! Ας μάθουμε να την κατακτάμε!
• Ερωτήματα Ψυχής.
  
• Πόσο σημαντικό είναι να διδάξουμε στα παιδιά μας να αγαπάνε την πατρίδα;
• " Ο υπηρέτης του Θεού " ( Διήγημα )

( Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή αποσπασματική) με την προϋπόθεση αναγραφής της πηγής προέλευσης.

Όσον αφορά στα ενυπόγραφα άρθρα επιτρέπεται η αναδημοσίευση ΜΟΝΟΝ κατόπιν αδείας του συγγραφέα.)