"Αδάμαστη Ψυχή"

 -Παιδιά δε θέλει! Τι να την κάνει;

Ήταν ακριβώς δίπλα της και μιλούσαν επιδεικτικά δυνατά... Μια παρέα γυναικών! Μάλιστα γυναικών που προφανώς είχαν γιους που τους είχαν μοσχοαναθρέψει και ήθελαν να τους δουν δίπλα σε μια γυναίκα σκλάβα που θα εργαζόταν ώρες ατελείωτες και από τη μια εργασία θα έτρεχε να προλάβει την άλλη. Μια γυναίκα ρομπότ που θα ελισσόταν ανάμεσα σε δουλειά, σπίτι, νοικοκυριό, παιδιά, σύζυγο. Μια γυναίκα που θα έπρεπε να φροντίζει και τον εαυτό της, να είναι όμορφη, υποστηρικτή και τόσα άλλα...

Τη ζήλευαν! Ζήλευαν το ελεύθερο πνεύμα της! Ζήλευαν τον ελεύθερο τρόπο ζωής της! Της πέρασε από το μυαλό να τους φωνάξει κατάμουτρα:

- Ναι! Παιδιά δε θέλει! Να το φωνάξετε πιο δυνατά! Να το πείτε σε όλη την κοινωνία! Αλλά αυτό το "Τι να την κάνει;" να το αλλάξετε σε "Τι να ΤΟΝ κάνει;".

Δε μίλησε! Δε θα καταλάβαιναν.... Γέλασε μέσα τις δυνατά! Πάλεψε και νίκησε τους δαίμονες της, τους κοινωνικούς κανόνες και επιταγές, τις υποδείξεις μιας άθλιας κοινωνίας που σε οδηγούσαν σε μια μίζερη ζωούλα δούλου....

Ήταν όμορφη και δυνατή! Αλλά ήταν και επικίνδυνα έξυπνη! Γι αυτό κανένας " δεν την άντεχε " όπως της έλεγαν....

Στην πραγματικότητα Αυτή δεν τους άντεχε...

Ήταν μια Αδάμαστη Ψυχή που είχε εγκλωβιστεί σε αυτόν τον κόσμο και προσπαθούσε να παραμείνει Ελεύθερη και Ανεξάρτητη!

Γρέκη Παναγιώτα